Employer Identification Number
United States · Firmy
Wklej lub wpisz numer – interpunkcja jest opcjonalna.
Inne identyfikatory
Europe
Azja i Bliski Wschód
Oceania
Co sprawdza to narzędzie – i czego nie sprawdzi
Narzędzie sprawdza strukturę numeru i jego cyfrę kontrolną według opublikowanego algorytmu danego dokumentu. Numer, który przechodzi test, jest poprawnie zbudowany: jest arytmetycznie spójny i mógłby zostać wydany.
Nie powie natomiast, czy numer rzeczywiście wydano, czy jest aktywny ani do kogo należy. Potwierdzić to może wyłącznie urząd skarbowy, przez własną usługę weryfikacji. Pozytywny wynik traktuj jako „wart wysłania", nigdy jako dowód tożsamości.
Amerykański EIN nie ma cyfry kontrolnej, więc 83% losowych numerów wygląda wiarygodnie
Numer identyfikacyjny pracodawcy to dziewięć cyfr z dwucyfrowym przedrostkiem kodującym ośrodek wydający. Nie ma sumy kontrolnej. W użyciu jest 83 ze 100 możliwych przedrostków, więc losowo wygenerowany numer ma 83% szans na przejście jedynego istniejącego testu strukturalnego — a jakakolwiek literówka w pozostałych siedmiu cyfrach jest całkowicie niewykrywalna.
Jak to działa
- Sprawdza format dziewięciocyfrowy i weryfikuje dwucyfrowy przedrostek wobec zbioru przydzielonych.
- Mówi wprost, że poza przedrostkiem nie istnieje żadna kontrola arytmetyczna.
- Odróżnia wiarygodność strukturalną od faktu nadania, którego offline ustalić się nie da.
format: XX-XXXXXXX (przedrostek 2 cyfry, numer seryjny 7 cyfr) przydzielone są 83 ze 100 dwucyfrowych przedrostków nigdzie w numerze nie ma cyfry kontrolnej poprawny przedrostek → jedyny dostępny test ostatnie 7 cyfr → całkowicie nieweryfikowalne
Przykład z liczbami
Co ta walidacja potrafi, a czego nie potrafi ustalić.
- 83 przydzielone przedrostki ze 100 możliwych
- losowy ciąg 9 cyfr ma 83% szans na wiarygodny przedrostek
- błędnie wpisana cyfra na pozycjach 3–9 zawsze i tak przechodzi
- błędnie wpisana cyfra przedrostka nie przechodzi tylko w 17% przypadków
Ta kontrola jest bliska braku kontroli. Odrzuca niewielką mniejszość numerów z nieprzydzielonym przedrostkiem i przyjmuje całą resztę, przez co przydaje się do wychwycenia wklejonego numeru telefonu i jest bezużyteczna do wychwycenia literówki.
Jak czytać wynik
- To ta sama słabość co w amerykańskim SSN i wprost przeciwieństwo kanadyjskiego SIN, gdzie Luhn łapie każdy błąd jednej cyfry. Trzy północnoamerykańskie identyfikatory, trzy zupełnie różne poziomy ochrony przed tą samą pomyłką.
- Przedrostek pierwotnie kodował geografię, ale numery EIN wydaje się centralnie od 2001 roku i przedrostek nie wskazuje już, gdzie firma się znajduje. Walidatory wnioskujące z niego stan opisują schemat, który skończył się ponad dwie dekady temu.
- Tam, gdzie poprawność ma znaczenie, usługa IRS TIN Matching jest jedyną wiarygodną kontrolą — potwierdza, że EIN i nazwa prawna do siebie pasują. Żadne obliczenie offline nie ustali, że numer kiedykolwiek nadano.
- Ponieważ literówki są niewykrywalne, praktyczną obroną jest podwójne wprowadzanie. Wymaganie numeru dwa razy wychwytuje błędy przepisania, których żadna reguła strukturalna nigdy nie wychwyci.
Częste pytania
- Czy poprawnie wyglądający EIN oznacza, że jest prawdziwy?
- Nie, i to w mniejszym stopniu niż przy większości identyfikatorów. Przejście oznacza, że przedrostek jest jednym z 83 w użyciu, co losowemu numerowi udaje się w 83% przypadków. Potwierdzenie prawdziwego EIN wymaga IRS TIN Matching.
- Czy da się poznać, z którego stanu pochodzi EIN?
- Nie od 2001 roku. Przedrostki pierwotnie odpowiadały regionalnym centrom obsługi, ale wydawanie jest teraz scentralizowane, a przedrostek odzwierciedla ośrodek, który obsłużył wniosek, a nie miejsce działalności firmy.