Skip to main content
FastCalc

Materiały o gorszej izolacyjności wymagają większej grubości przy tym samym oporze cieplnym — płyta PIR osiąga cel przy mniej więcej połowie grubości wełny mineralnej.

222λ 0.037240λ 0.04132λ 0.022228λ 0.038270λ 0.045R 6.00 m²·K/W — mm
6.00
8.0
6.0
10
Ustawienia szczegółowe
222 mm
Potrzebna grubość
Wełna mineralna
0.162
Wynikowy współczynnik U
48.0 m²
Powierzchnia do pokrycia
7
Opakowania do kupienia

Obliczenia odbywają się w Twojej przeglądarce. Nic, co wpiszesz, nie jest nigdzie wysyłane.

Przejście z R-4 na R-6 kosztuje o połowę więcej grubości, a oszczędza o jedną trzecią mniej

Straty ciepła maleją jak 1/R, więc korzyści są skoncentrowane na początku. Podwojenie z R-2 do R-4 obcina straty o połowę; dalsze przejście z R-4 na R-6 obcina je już tylko o kolejną jedną trzecią — a materiał grubieje o 50%. To cała ekonomia izolacji w jednym zdaniu i dlatego zawsze istnieje rozsądny punkt zatrzymania.

Jak to działa

  • Zamienia docelową wartość R na grubość potrzebną dla wybranego materiału.
  • Korzysta z przewodności cieplnej każdego materiału, czyli jego współczynnika lambda.
  • Dokłada zapas do powierzchni, by zamówienie uwzględniło odpady.
grubość (m) = docelowe R × lambda
straty ciepła są proporcjonalne do 1 / R

typowe lambda: PIR 0,022 · EPS 0,038 · wełna mineralna 0,037-0,045
(niższa lambda oznacza mniejszą grubość przy tym samym R)

Przykład z liczbami

Osiągnięcie R-4 w dwóch różnych materiałach.

  1. wełna mineralna przy lambdzie 0,040 wymaga 4 × 0,040 = 0,160 m, czyli 160 mm
  2. płyta PIR przy lambdzie 0,022 wymaga 4 × 0,022 = 0,088 m, czyli 88 mm
  3. PIR osiąga tę samą wartość R o 45% cieniej
  4. przy R-2 względna strata wynosi 0,50; przy R-4 jest to 0,25; przy R-6 0,17
  5. drugie podwojenie kupuje więc o połowę mniej korzyści niż pierwsze

160 mm wełny albo 88 mm PIR przy tych samych parametrach cieplnych. Tam, gdzie głębokość jest ograniczona — w warstwie podłogi, we wnęce, przy wyłazie na poddasze — to lambda decyduje, co jest wykonalne.

Jak czytać wynik

  • Wyliczenie podaje grubość samej izolacji, a nie gotowej przegrody. Łaty, płyty, membrany i pustka instalacyjna dokładają głębokości, a łączniki muszą być dość długie na całą kanapkę.
  • Wartości lambda różnią się między produktami, a liczbie nadrukowanej na opakowaniu należy ufać bardziej niż ogólnym tabelom. Parametry pogarszają się też przy ściśnięciu materiału, więc wełna wciśnięta w ciasne pole między krokwiami nie daje deklarowanego R.
  • To pomija mostki termiczne, które często faktycznie ograniczają wynik. Dobrze izolowana ściana przerwana nieizolowanymi belkami albo stalowym nadprożem potrafi wypaść znacznie poniżej wyliczonej wartości, a to kwestia projektu, nie arytmetyki.
  • Przepisy budowlane wyznaczają minima różniące się między krajami i przegrodami, a do tego się zmieniają. Traktuj docelowe R jako coś do potwierdzenia w aktualnych przepisach miejscowych, a nie coś, co ta strona może przesądzić.

Częste pytania

Jaka grubość izolacji daje R = 6?
Zależy od współczynnika lambda materiału, bo grubość = R × lambda. Dla R = 6: wełna mineralna 0,037 wymaga 222 mm, styropian EPS 0,038 — 228 mm, wełna szklana 0,040 — 240 mm, włókno drzewne 0,045 — 270 mm, a płyta PIR 0,022 tylko 132 mm. Bierz lambdę podaną na konkretnym produkcie, bo różni się między producentami.
Ile paczek wełny potrzeba na strych 8 × 6 m?
7 paczek, jeśli jedna pokrywa 8 m². Powierzchnia to 48 m², z 10% zapasu 52,8 m², a 52,8 ÷ 8 = 6,6, po zaokrągleniu w górę 7. Wydajność na paczce dotyczy grubości tego produktu, więc jeśli układasz izolację w dwóch warstwach, policz paczki dla każdej warstwy osobno.
Czy amerykańska wartość R to to samo co nasza?
Nie. Kalkulator używa oporu cieplnego w m²·K/W, a produkty amerykańskie podają R w ft²·°F·h/Btu, czyli wartość około 5,68 razy większą dla tego samego materiału. Amerykańskie R-30 to więc mniej więcej R = 5,3 w jednostkach metrycznych, a nasze R = 6 odpowiada około R-34 w USA. Wpisanie tu liczby amerykańskiej dałoby warstwę ponad pięć razy za grubą.